Maandelijks archief: oktober 2017

Behandelingen voor de ziel.. Oktober 2017

Ook deze oktobermaand, bijna ten einde, heeft weer zoveel emotionele hoogte,- en dieptepunten gehad dat ik als “werkeloze, alleenstaande weduwe met uitwonende kinderen” niet mag klagen over een te rustig bestaan. Natuurlijk zijn er altijd de honden die hun aandacht nodig hebben en de redenen zijn waarvoor ik elke ochtend opsta en voor vele hoogtepunten zorgen. Maar ook de bezoekjes van lieve vrienden maken van een gewone week iets feestelijks. Toch waren er ook dieptepunten en dan met name de heel onverwachte situatie waar ik in terecht kwam nadat ik vorige maand iets onder mijn BH-randje voelde wat er niet hoorde. Dat moest eruit. En morgen is alweer de laatste van een reeks behandelingen, die me hebben doen realiseren dat gezondheid, leven en dat gevoel wat men geluk noemt, nooit vanzelfsprekend is. Desalniettemin mag ik van geluk spreken. Dat wat niet hoort is weg en behalve wat bijverschijnselen die goed op te lossen zijn, zal ik deze periode ook weer met een gerust hart achter me kunnen laten en vooruit kunnen kijken naar een reeks “behandelingen voor de ziel,” bestaande uit mooie momenten om naar uit te kijken.

Terugkijkend en de maand resumerend was daar de onverwachte operatie in de eerste week, die snel, accuraat en met weinig nare nasleep volbracht werd. Een even onverwacht reisje naar Apeldoorn ter voorbereiding op een uitdagende klus stond ook op het programma aan het begin van de maand, gevolgd door een show-weekend waarin zowel Barra als Bonnie zich opnieuw achter een bordje met een Uitmuntend wisten te plaatsen. Een week later was ook Iona met een 2e plaats mijn trots.

Teleurstelling mocht ik proeven toen er in het verre Schotland een drastische beslissing werd genomen en er geen nestje komt van de hond waarvan ik graag een dochter in mijn roedel wilde verwelkomen. Die teleurstelling sloeg echter snel om in vreugde: er komt wel een Schotse pup en dat vooruitzicht is een van die parels aan het snoer van mijn nabije toekomst. Voeg daar de zekerheid aan toe dat ook ik weer in mijn kennel en huis een nestje pups ga krijgen: Barra’s zusje Jänta is drachtig en wat is het heerlijk om daar naar uit te kunnen kijken!

pipettes 9 dagen

Ook woede heb ik deze maand gevoeld. Woede om de manier waarop mensen met dieren om denken te kunnen gaan, waardoor er een hond in een verkeerd circuit is terechtgekomen. Mijn boosheid daarover is niet voorbij, de hond is inmiddels wel weg uit de situatie waar hij niet hoorde en ligt nu tevreden aan mijn voeten. Tegelijkertijd voel ik hoop: dat ik een goed, liefdevol en veilig thuis voor hem kan vinden.

Drie weken lang elke ochtend gedwongen stilliggen en daardoor stilstaan bij het leven van een patiënt, is een minder prettig en vooral ongemakkelijk tijdverdrijf maar duidelijk aflopend waardoor de weg naar herstel snel zal zijn.

En de warme trots die ik blijf voelen, elke keer als ik mijn kinderen spreek, een trots die niet te evenaren is. Laura heeft een nieuwe baan en is hard bezig het ene af te sluiten en het volgende te beginnen met haar krachtige, opgewekte werklust en Lizzie staat op het grote toneel bloemen te geven aan de dansers van “mijn” Nationale Ballet, nadat ze haar college’s van die dag met nieuwsgierigheid en passie heeft gevolgd. Ze zijn jonge vrouwen met beiden een even stabiel, liefhebbend en mooi karakter, de liefdes van mijn leven.

En ook verdriet weer, deze maand. Om het gemis wat blijft schrijnen. Om niet meer die arm om me heen te voelen, die blauwe ogen in de mijne, de lippen te zien die krullen om een hartelijke lach.

Op naar de volgende maand die blanco voor me ligt. Een maand waarin ongetwijfeld weer pijn, ongemak, verdriet, boosheid, tevredenheid, trots, warmte en vriendschap beleefd gaan worden. Een maand waar al enkele dagen met pen in de agenda een markering hebben en die ons snel naar het einde van weer een jaar brengt.

dscn4033