Maandelijks archief: juni 2018

Weekend Schotland, 25 mei, 2018.

Exactzelfs op de dag af – een half jaar geleden vloog ik ook van Schiphol naar Glasgow en nam ik de trein naar Dumfries. Maar toen was het november, donker en lag er sneeuw. Nu brengt H. me naar het station in Heerenveen, waar de reis begint en heb ik een rok aan. De treinreis gaat vlot en omdat ik dit keer mijn koffertje in het bagageruim wil inchecken nadat het in november lastig was, omdat ik ook mijn handtas heb, zijn de twee uur echt wel nodig. Ik wacht al een half uur bij de balie met mijn koffer, ondanks dat ik ruim een week geleden inline had ingecheckt. Toch heb ik – eenmaal door de douane – nog tijd om een broodje te halen en even met H. te chatten om af te spreken hoe laat Barra wordt opgehaald voor zijn logeerpartij. Twee hoogloopse teefjes thuis is niet prettig voor hem als ik er niet ben. Het is de beste oplossing als hij ook een weekendje op stap gaat.

Het is zo bizar en ik begrijp het zelf nog steeds niet, bedenk ik, als ik mijn plaats in het vliegtuig heb ingenomen. Zo angstig, hyperventilerend, hondsberoerd en in wilde paniek als ik voorheen was, zo gemakkelijk ga ik nu alleen de lucht in. Hoe is het toch mogelijk dat een mens zo kan veranderen? Laura verklaarde het eens dat ik door de dood van Gijs mijn ergste angst heb beleefd en dat er nu geen angst meer “over” is. Een logische verklaring, alhoewel ik niet weet of die hout snijdt. Het heeft ook geen zin om dat te gaan analyseren, feit is, dat ik ontspannen ben en het stijgen en dalen me niet meer in paniek doen raken. Waardoor ik zomaar een weekend naar Schotland kan gaan.

Eenmaal op de vluchthaven in Glasgow neem ik wat geld op en hoef ik nauwelijks op mijn koffertje te wachten. Ik weet nog waar de shuttlebussen komen, die naar het centrum rijden en binnen een half uur sta ik midden in de stad en rol ik mijn koffertje door de drukke straten naar het station. Ook hier is het mooi weer, mensen zitten achter een late lunch of een vroeg aperitief op terrasjes er staat een straatmuzikant te zingen met wat mensen om hem heen en de koperen Art Deco versieringen van het majestueuze Centraal Station glanzen tegen de strakblauwe lucht. 

001

Ik heb weliswaar hetzelfde treintje als in November, alleen ben ik nu een uur eerder, dus ik strijk neer op een terrasje in het grote stationsgebouw en trakteer mezelf op verse, nog warme scones met boter en jam.

scones

Inmiddels is Barra op zijn logeeradres gearriveerd en neem ik nog wat laatste dingen met H. door. Dan ga ik naar het toilet en zoek ik het perron op. Het ligt een stukje verder van de grote sporen en mijn oog valt op de mooie ijzeren versieringen, die de Schotse distel in al haar glorie laten zien. Ik maak een foto. Een dame kijkt naar me en spreekt me aan:”Wat een goed idee om dat te fotograferen, zo’n mooi ornament..” Ze pakt haar telefoon en schiet ook een plaatje. Ik denk aan Gijs en zijn enthousiasme om dit soort details te vast te leggen.. Voor hem maak ik er een met de moderne trein als achtergrond.

4

De treinreis is korter dan Heerenveen/Schiphol. Het i nog steeds prachtig weer en ik kijk af en toe naar buiten als we de kleine plaatsjes aandoen. Ik voel me volkomen op mijn gemak, zelfs prettig en wanneer ik het station van Dumfries binnen rijd, ben ik opgetogen als ik de bekende auto zie staan. M. komt met uitgestrekte armen op me af, vriendin E. zit ook in de auto en alsof er geen half jaar voorbij is gegaan, vallen we onmiddellijk in onze vertrouwde gesprekken. “Thuis” hang ik mijn jurk uit en leg ik wat spullen op de slaapkamer waar ik nu voor de vierde keer logeer en daarna word ik enthousiast begroet door de heer des huizes en M.’s zoon. Er moet een overhemd gestreken worden, de mannen gaan samen op stap en kort daarop vallen onze vriendinnen F. en C. binnen. In twee auto’s rijden we naar het huis van M’s dochter, de aanstaande bruid. Daar zijn ook de beide bruidsmeisjes en het kleine dochtertje. Er wordt prosecco ingeschonken, we gaan in de tuin zitten die grenst aan een meer, waardoor er een schitterende zonsondergang te genieten is.

7

Het wordt een lange avond vol met heerlijk eten, Prosecco, lachen, kletsen, vriendschap en gezelligheid. Als ik uren later diep blij mijn bed inrol, besef ik opnieuw wat een bijzondere vriendschap er 3 jaar geleden is ontstaan.. toen ik samen met vriendin A. en mijn Iona hier ook logeerde. Sinds lange tijd slaap ik de hele nacht door…