Maandelijks archief: augustus 2018

19 Augustus. Drukte en stilte voor de storm..

De dagen rijgen zich aaneen tot weken en de weken zijn gevuld met de zorg voor 20 honden. Die zorg bestaat voornamelijk uit het handhaven van een strak schema waar ze zich het beste bij voelen. En ik ook. We zijn aan elkaar gewend, het zomer-roedel en ik. We kunnen het met zijn allen goed vinden. Het zijn lange dagen en dat stopt niet op een bepaalde tijd, maar zodra ik de lichten uit doe en “welterusten hondjes” roep om kwart over elf, half twaalf, wordt er ook niet meer geblaft of gemord… dan is voor hen de dag klaar. Ik trek me dan terug in mijn lichte, fijne slaapkamer, zet de radio aan, de deur naar de tuin open zodat Barra en Iona naar binnen kunnen  en vervolgens schenk ik mezelf een slaapmutsje in, een slokje van mijn heerlijke Schotse whisky. Ga nog een uurtje lezen. Ik heb deze zomer heel veel gelezen, van luchtige romans tot indrukwekkende novelles tot spannende thrillers. Het is sinds lang dat ik daar de tijd voor neem. Als ik ook eindelijk het licht uit doe, zie ik vanuit mijn bed de donkerblauwe nacht. Soms bespikkeld met twinkelende sterren.

whisky

Ik heb geen wekker nodig. Exact om half zes, oké, soms om kwart voor zes, word ik wakker en begint mijn “hondse” dag. Het zijn veel wandelingen in de ochtend, maar ook die rituelen kent het roedel. En elke keer als ik zeker twaalf honden heb afgestapt is mijn beloning een tevreden slapende groep en een beker koffie met een broodje. De uren daarna zijn voor van alles en nog wat. Hondjes die komen, hondjes die gaan, was,-en trimbeurten, ik ga af en toe een keer op de fiets naar de supermarkt of met de bus naar de stad, er is veel te doen en de dagen zijn vol.

groepje 12

 

Nadat alles in de avond gevoederd is en voor de tweede keer is afgestapt, hetzij met een wandeling, hetzij met een sprint,- en stoeipartij op het veld, maak ik voor mezelf iets te eten klaar en is het tijd om de radio af te stemmen op de Proms. Ik laat de honden in de achtertuin spelen, terwijl ik -ongeacht hoe koud of warm het is – in het zwembad ga. Daar doe ik mijn dagelijkse oefeningen, 100 x beenslagen voor heupen en knieën, 100 x armbewegingen om mijn schouders en bovenarmen los te krijgen en als ik daarna afgedroogd en warm ben, ga ik nog – in de pauze van de Proms, life vanuit de Royal Albert Hall –  een keer met een groepje honden lopen. Dan is het mooi geweest. Er wordt wat gespeeld, ik pak een hondje apart om een balspelletje mee te doen of op zoek te laten gaan naar een dummy en als ze allemaal de laatste plas hebben gedaan is het alweer kwart over elf en trek ik me in mijn eigen kamer terug. Het is goed zo. Veel hoef ik niet na te denken, tijdens deze honden vakantie dagen. Het voelt als een stilte voor de storm..

013

2 augustus.

Het zomert nog steeds flink door en dat maakt dat ik samen met de hondengroep een tropenrooster heb opgemaakt. We gaan er om zes uur uit en dan keert de rust tegen 10 uur weer terug. Met een kop koffie ga ik eerst de mailtjes beantwoorden die om een antwoord vragen, ik doe de reguliere bestellingen voor vlees en ander voer, noodzakelijke betalingen, ik kijk of er nog schrijfopdrachten zijn en zo ja, dan schrijf ik ze ook. Telefoontjes worden afgewerkt en dan is het de tijd waarop ik een of twee honden apart neem om te borstelen en eventueel te trimmen. Ook zijn er dagen dat er op dit tijdstip honden komen en honden gaan.

Tussen de middag lunch ik met een schaal yoghurt met veel fruit, de honden krijgen iets lekkers en daarna ga ik of boodschappen doen, of iets aan het huishouden, of allebei. Door de extreme droogte verliezen de bomen hun bladeren al en de honden hun vacht, wat ervoor zorgt dat ik niet alleen binnen moet stofzuigen, maar ook buiten moet vegen en bezemen.

De heerlijke uurtjes breken om zes uur aan als alle honden hun avondeten hebben gehad, de bakken schoongespoeld en ik me met een koel drankje in het zwembadje kan laten glijden. Verkwikt maak ik daarna iets te eten klaar; een frisse salade, een verse pizza met veel tomaat en basilicum, avocado, gevuld met koude kip, in ieder geval iets wat gemakkelijk is en vooral licht. Dat eet ik meestal in de tuin, een groot glas koud water met citroen of munt ernaast. Dan laat ik alle honden op het veld spelen, rommelen, snuffelen. De groep die in de ochtend niet heeft gewandeld, krijgt voor het naar bed gaan nog een uitje, maar het hoogtepunt voor hen lijkt toch wel dit avondspelletje. Meer nog dan de wandeling aan de riem langs het hete asfalt naar het veel te droge maisveld. Ze mogen nu niet zwemmen omdat de sloten bol staan van de algen, dus heel veel voegt het sloffende uurtje langs de velden niet toe.

Om acht uur ga ik ervoor zitten: de heerlijke Proms-concerten, rechtstreeks uit Londen op de radio. Ik neem er een boek bij, heel soms ook niet omdat de muziek te mooi is om erbij te lezen en zo nu en dan schenk ik een glaasje whisky in, wat nog een souvenir was van zowel de vakantie van H. en J. als van mezelf. Na het avondconcert ga ik met de honden wandelen die de avond-ronde moeten hebben. En dan, zo tegen half twaalf, vul ik voor de laatste keer van de dag alle waterbakken bij, geef ik alle honden nog iets lekkers voor de nacht en sluit ik voor het eerst sinds het ochtendkrieken de deuren. En open ik die van mijn slaapkamer. Als ik nog een paar letters gelezen heb, is er weer een zomerdag voorbij. Nog 29 dagen leef ik volgens dit rooster. Dan begint er een nieuwe episode, waarin ik mogelijk alleen mijn eigen roedel heb!

011