10 augustus. Deze zaterdag gaat solo.

Met de fietstassen vol boodschappen laveer ik het pad op. Ik was vandaag zo graag op een elegante hondenshow in België geweest, maar in plaats daarvan is het een gewone zaterdag, met als enig verschil van de andere zaterdagen dat Gijs zich goed genoeg voelde om een dagje op stap te gaan. Dat is eigenlijk nog meer waard.

Ik zie dat onze teefjes op het veld aan het spelen zijn en bedenk dat Lizzie hen misschien meer naar buiten heeft genomen. Maar als ik langs de paddock fiets, zie ik Lizzie niet en zie ik wel dat het hek open staat. De dames komen enthousiast op me afgerend, dwars door de paddock, rakelings langs de soms venijnige ezelbenen. Ik bedenk nog hoe braaf ze zijn dat ze op het veld zijn gaan spelen; een gedachte die ik enkele minuten later per onmiddelijk terug wil nemen.

DSC_3733 (2)Ik zet voorzichtig mijn fiets neer en probeer het zestal dan naar de voorkant van het huis te lokken. Ik zie dat het afsluitblok van het hek is gevallen en vraag me af hoe het kan… ze zijn tot nu toe nog niet in staat gebleken het zelf te verschuiven. Maar ik heb geen tijd om daar lang over na te denken, drie van de blagen gaan via de struiken, aan de zijkant van de schuur, het pad op. 

Als een op hol geslagen kudde rennen ze door en op mijn roepen wordt niet meer gereageerd. Ik zet de andere drie teefjes achter het hek, probeer met koekjes de weglopers te lokken, maar die gaan steeds verder van me weg. Als een pijl uit een boog rent de groep het pad af. De weg over, naar het huis aan de overkant. Ik ren naar binnen en roep Lizzie, die in haar schoenen schiet en naar buiten vliegt. In de snelheid graaien we een paar lijntjes mee. Van het drietal is niets meer te zien en ik kan alleen maar naar Lizzie duiden welke kant ze op zijn gegaan.

DSC_0999 (2)Roepen helpt niet. Ze zijn al te ver. Lizzie is enkele meters voor me en ook zij ziet niets meer wat op een stel rennende honden lijkt. Achter me komt een landrover de weg op en nog een andere auto erachter. Ze passeren me, ik probeer te gebaren dat ze langzaam moeten rijden maar ze begrijpen het niet. Ze gaan de bocht door. Dan hoor ik op een afstand Lizzie roepen. Schreeuwen. Ik begin te rennen en zie de landrover stilstaan op het midden van de weg, met de lichten aan en een deur open. Lizzie staat voorovergebogen, heeft een van de honden vast. De anderen zie ik niet. In een flits bedenk ik me dat er een aanrijding is geweest. Wie van de drie? Zijn er twee aangereden, kwamen ze terug gerend naar Lizzie? Mijn hart slaat op hol als ik nog harder ga lopen en zie hoe een vrouw uit de auto stapt en naar de voorkant van het voertuig loopt. “Mijn hemel, ik wil niet dat Lizzie het als eerste ziet…” jaagt het door me heen. Ik probeer nog harder te rennen, wil naar mijn kind, naar de hond. Lizzie gaat rechtop staan en heeft het jongste teefje aangelijnd. De andere auto is inmiddels ook gestopt. Een vrouw komt naar me toe en achter haar loopt Iona in één rechte lijn voorbij Lizzie naar mij toe. Ik pak haar vast, doe haar het lijntje om. “Skye..” denk ik dan. “Skye, misschien drachtig, Skye is aangereden.” Het duizelt me. Lizzie komt naar me toe gelopen en neemt het lijntje van Iona over. Ze is rustig. Te rustig. En dan zie ik de vrouw op me afkomen, met Skye kwispelstaartend achter zich aan. Niet gewond. Geen ongeluk. Drie stoute, kerngezonde honden en een ontzettend oplettende autobestuurder. Ik kan het mens wel om de hals vliegen, maar dat doe ik maar niet. Wel bedank ik haar stotterend voor haar oplettendheid en hulp. Met vrolijke, grijnzende hondjes lopen Lizzie en ik terug naar huis. Iona en Gigha hebben duidelijk gezwommen, zijn doornat en blij, die hebben een rondje sloot meegepikt.

DSC_2429 (2)Als ik naar het afsluitblok kijk, zie ik dat er niets aan mankeert. Vermoedelijk was het niet goed genoeg dichtgeschoven, er was een postbode op het erf geweest. Lizzie maakt iets lekkers voor zichzelf klaar, de boodschappentas ruim ik leeg. Tenslotte schenk ik mezelf een glaasje rosé in en laat de zenuwentranen de vrije loop. 

DSC_3736 (2)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *