19/20 oktober. Klapband-dagen-weekend…

Een paar weken geleden stond ik te praten met de buurvrouw, toen er een auto het pad af kwam rijden en naast ons stopte. De bestuurder draaide zijn raampje omlaag en vroeg of we mevrouw S. kenden. Ik knikte. Mevrouw S. ben ik. De man stelde zich keurig voor als een medewerker van energiebedrijf X en hij kwam me – gelijk een vallende ster – goed nieuws brengen. Want omdat ik een eigen bedrijf heb, mocht hij me tegen een zeer scherp tarief een gas,- en electra abonnement aanbieden. Ik heb hem even aangehoord, duidelijk gemaakt dat mijn bedrijfje al meer dan een jaar niet meer bestaat en ik dus ook niet in aanmerking zou kunnen komen voor een zakelijk energie abonnement. Ik heb desalniettemin zijn visitekaartje aangenomen en dat was dat.

Vandaag ligt er een brief in de bus van onze eigen energieleverancier. Ons abonnement, dat we voor drie jaar hadden afgesloten drie jaar geleden, loopt af en we hebben geen aanvraag tot verlenging gedaan. Tot mijn verbazing. Ik altijd begrepen dat het steeds stilzwijgend verlengd wordt tot je het tegendeel met een opzegtermijn aangeeft. Bij dit bedrijf niet. Het abonnement is afgelopen, er is geen verlenging door ons aangevraagd en derhalve komen ze binnen een paar dagen de levering afsluiten, tenzij we de verlenging alsnog hebben aangevraagd of zijn overgestapt. Snap ik het nog? Zaterdagmiddag… een gevalletje klapbanddag. Er is nu niets aan te veranderen.

Iona gaat naar de fokdag en dat is in Beusichem. De fokdag is vanuit de rasvereniging gezien een verplichte dag als je met je hondje wilt fokken en ze alle gezondheidsuitslagen al gehad heeft. Die heeft Iona en het verplichte nummer kan maar beter zo snel mogelijk achter de rug zijn. Ik maak me er niet nerveus voor: Iona doet het op de show zo goed en van de negen keer dat ze de ring betrad heeft ze zeven keer een uitmuntend resultaat behaald, dat ze ruimschoots aan alle exterieur-eisen voldoet.

De treinen rijden niet tussen Heerenveen en Steenwijk, dus Gijs moet ons al heel vroeg op de zondagochtend naar Zwolle brengen. Daar stap ik met het hondje op, om er vervolgens ruim een uur later uit te gaan in Utrecht. Daar staan vrienden van ons te wachten en met hen rijden we het laatste stukje mee. Als we bij het station in Zwolle aankomen staat de trein al klaar. Ik moet echter nog een kaartje kopen en dan stagneert het apparaat. Tegen de tijd dat ook het hondenkaartje voor Iona er uit gespuugd wordt, rijdt de trein voor onze neus weg. Pech. Maar vijf muniten later gaat de volgende alweer. Helaas is dat een stoptreintje, dus we doen er ruim een half uur langer over. Vervelend voor onze vrienden, die op het station een half uur moeten wachten.

Maar het is heel rustig in de trein, iona gaat lekker ontspannen liggen en ik zak achterover met een boek. Het is niet anders, dus moet ik het maar over me heen laten komen.

Dat doe ik ook laat in de ochtend, als Iona tegenover de Belgische keurmeester staat die haar inspiratieloos bekijkt en weinig warmte en passie laat zien bij het keuren. We zijn de ring in geroepen omdat die toch leeg was, ook al zijn er volgens de catalogus nog zeker drie te keuren honden voor ons. Het geeft een wat rommelige indruk en dat geldt ook voor de manier van keuren. Iona kan meteen door naar de Nederlandse keurmeester, die niet bepaald gecharmeerd is van ons hondje. Ze vertelt me luid en duidelijk wat ze aan Iona vindt markeren, voornamelijk dat ze te jong oogt voor haar leeftijd. Het is jammer, daardoor heeft ze tot twee maal toe een zg. “ZG”(Zeer Goed) op haar formulieren, maar daar staan voor mij nog steeds alle andere keurverslagen tegenover.

Desalniettemin is het erg gezellig langs de ringen. Ik spreek mensen die ik in lang niet gezien en gesproken heb en het rommelige keuren zorgt ook voor een bepaalde vorm van saamhorigheid, die je niet altijd op shows tegenkomt. Dat we zeer bijtijds naar huis kunnen maakt deze dag nog aangenamer en een lange avond thuis ligt als een lege bladzijde in het verschiet als ik met de trein terug naar het Noorden ga. Iona aan mijn voeten, het boek er weer bij, het was goed genoeg zo!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *