3/4 september.

Vandaag komen er twee hondjes logeren; Sam, die hier al heel vaak geweest is en Happy, “pupje” uit ons dierendagnestje van vorig jaar. Skye krijgt dus opnieuw een dochter in huis. Ook deze ochtend is het mistig en dat maakt dat ik me lui voel en niet makkelijk in de benen kom: de vroege wandeling is in een wattige, grijze wereld eigenlijk heel bekrompen en klein. Veel grijzen en groenen en dat beetje goud van de hondjes wordt door de nevel gereduceerd tot een ondefinieerbaar grauw. 

1aug1

Gijs is bijtijds wakker en beneden. Dat is een wereld van verschil met de vorige kuren. Hij voelt zich niet slecht. Wel moe natuurlijk, maar hij heeft een goed eetlust en is niet ziek. Ook deze keer weer zijn we blij met de dexamethason, die nu dubbel zo langzaam wordt afgebouwd. Dat werkt! Het is mooi om te horen hoe de papegaai op Gijs aan het reageren is met geluidjes, ik zou Papa graag willen laten weten hoezeer de vogel bij ons is gaan passen en hoe dol we op hem zijn geworden.

Ook vanmorgen heb ik met en voor zusje een paar lange telefoontjes te plegen; er zijn zoveel lastige dingen rondom Papa’s situatie waar we bovenop moeten zitten en dat maakt dat we af en toe flink tegen elkaar mopperen… dit is niet een goede tijd.

Kleine Happy en grote Sam zijn een genot in het roedel. We genieten alle drie ervan om een “pupje” op bezoek te hebben. Reden te meer om ons te kunnen gaan verheugen op een nieuw nestje….Happy is beeldig en vooral erg lief, het is een feest om de fokker van zo’n hondje te zijn! 

happykop

In de avond ga ik met Iona de velden in voor wat apporteerwerk. Dat hebben we allebei nodig.

4sept4

Ik had deze vierde september eigenlijk naar mijn vader willen gaan, maar in overleg met zusje blijf ik thuis en gaat zij die kant op. In alle vroegte ga ik met de honden naar buiten, pak ook deze ochtend in de prille morgenzon even een half uurtje extra met Iona.  Om mijn hoofd al schoon te maken, nog voor dat de dag werkelijk begonnen is. Dat ik die tijd nodig heb gehad, blijkt wel. Want een uur later is het weer één grote rommel. Tot onze enorme verontwaardiging en grote woede hebben de kinderen van Papa’s vrouw hem toch een handtekening laten zetten onder het formulier van de huuropzegging, terwijl de man niet eens goed wist waar hij voor tekende. Briesend van kwaadheid bel ik met de verhuurder, die me vriendelijk verzoekt een en ander op papier te zetten. Per mail. 

Als ik na die vervelende, noodzakelijke zaken de ezels buiten zet, vind ik een klavertje vier.

lucky 4

Iona is vandaag heel licht aan het doorvloeien. Ik weet niet helemaal zeker of ze nu sinds vorige week haar loopsheid in stand gehouden heeft, of dat ze vandaag opnieuw begonnen is. Ik bel met de dierenarts die de komende periode haar progesteron-waardes in kaart gaat brengen.  Als we uitgaan van  haar loopsheid van vorige week, dan is een progesteronbepaling één dezer dagen geen overbodige luxe. We maken een afspraak. Dingen gaan snel.

4septstand2

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *