14/15 maart. Volle bak.

Vandaag komen er maar liefst vijf logeetjes, bestaande uit twee roedels. Gelukkig zijn de dames niet loops meer en de beide oude heren al wat gewend, alhoewel ik merk dat elke onrust nog echt onrust is. Omdat de oudste incontinent is en steeds door zijn poten zakt, is het nog niet mogelijk om hem bij de grote groep te laten. Speelse, jonge honden lopen hem acuut omver en zodra hij zijn urine laat lopen in de mandjes en op de kussens in de huiskamer heb ik een probleem, want dat zal onmiddellijk andere honden uitnodigen om ook te gaan plassen op die plekken. En mijn wasmachine werkt momenteel niet optimaal.

Later op de dag komen H. en J. even langs, ze zijn een paar dagen in Friesland. J. zal me helpen de combi-ketel bij te vullen. Want dat is precies zoiets wat ik niet aan Gijs heb kunnen vragen en wat toch regelmatig moet gebeuren.

Maar eerst krijg ik een berichtje dat de beide hondjes die om half elf gebracht gaan worden, er pas om 12 uur zullen zijn. Voor mijn eigen honden eigenlijk wel een feestje, want na het gewone ochtendritueel had ik ze al op het veld gezet om de beide vriendjes te verwelkomen… onze protest gaan ze dus nu weer terug naar binnen, om later weer opnieuw op het veld te kunnen spelen.

Laura en Lizzie gaan samen met de bus naar Heerenveen en vertrekken als de auto het pad op rijdt. Met heel veel drukte en geblaf laat ik alle honden bij elkaar, hoe eerder ze door de ” hallo wie ben jij, mag ik even ruiken” rituelen heen zijn, hoe beter. Dansend en blij en springend gaat alles de tuin in. Behalve Skye. Ik moet de dames die hun vriendjes brengen, achter laten in de tuin met de hele groep om Skye te gaan zoeken, die onder veel blaffende belangstelling van de buurhonden de mesthoop achter hun erf heeft gevonden. Blijkbaar is buurmans’s mesthoop groener, want ze weigert met me mee te komen. Pas wanneer ik haar een koekje beloof, keert ze zich naar mij, met een blij, maar o zo smerig snoetje.

DSC_0087

Een van de logee’s is behoorlijk gefixeerd op de papegaai en dat maakt dat ik weinig gelegenheid heb om zijn vrouwtjes uit te zwaaien: ik kan me niet permitteren dat ik met hen mee loop naar de auto en dat ik terug kom en de hond in de kooi vind.

Nauwelijks een half uurtje later verwacht ik het andere groepje, maar zij zijn ruim drie kwartier later, waardoor ik snel H. een berichtje stuur… handiger is het, als zij ook later komen want anders loopt alles wel erg door elkaar.

En druk is het, als de drie nieuwelingen geïntroduceerd moeten worden. Maar het gaat, zoals verwacht, uiteindelijk prima en na de tweede ronde thee en even bijpraten en de laatste dingen doornemen, stappen ook Laura en Lizzie weer binnen. Dat is prettig, want nu kan ik – met het oog op de papegaai en zijn obsessieve  bewonderaar- wel mee naar de auto.

Als de beide dames goed en wel zijn uitgezwaaid, stappen J. en H. binnen. We gaan meteen maar naar de combiketel. Die kan wel bijgevuld worden, maar heel urgent is het nog niet en tot mijn verbazing blijkt dat de waterkraan van de wasmachine lek is. Nu snap ik waarom de wasmachine niet goed lijkt te werken. Er komt te weinig water in, terwijl het meeste zo het putje in gaat. Het is letterlijk dweilen met de kraan open! J. kan de slang van de ketel er niet op aansluiten om te vullen, dus we spreken af dat ik een nieuwe kraan en waterslot koop en dat hij de volgende keer wanneer hij weer in Friesland komt, een en ander komt vervangen. Op zich is de druk in de ketel nog ruim binnen het toelaatbare.

Na weer een kopje thee en een knuffel zwaai ik hen uit. En dan is het al tegen vijven en ga ik met de meisjes de rest van de dag doorpraten. De dieren hebben hun verzorging nodig. Laura maakt een lekkere pasta met gegrilde courgette en we kijken met zijn drieën  naar een film. Die we alledrie leuk vinden.

Doodmoe rol ik na de laatste avondwandeling in bed, in de hoop dat het vannacht gaat lukken om door te slapen.

DSC_0122

Laura en ik zijn bijtijds op, dat kan ook niet anders met een groep van 12 honden, twee ezels en een papegaai. Ik ben al vroeg bezig met het beantwoorden van mails die in de avond zijn binnen gekomen. Ik telefoneer even met een van de bazinnetjes, om te vertellen dat haar hondje een goede nacht heeft gehad (hij wel!) en dan bakt Laura croissantjes, zet koffie en haalt Lizzie uit bed.

Ontbijten met zijn drieën, ook dat is iets wat niet vaak voorkomt, maar nu dekken we de tafel en nemen er de tijd voor. Want daarna moeten we allemaal aan ons ” huiswerk.” Lizzie worstelt zich door een verplicht Engels boek dat op de literatuurlijst staat en ik leg de laatste hand aan het manuscript van het vorige blog. Maak een lijst met dingen die ik volgende week echt moet doen. En die ik wil doen. Na al het harde werk ontspannen mijn dochters zich met een spelletje, wat ze als kind op een van de eerste computers samen met Gijs heel veel gespeeld hebben. de bekende geluidjes, stemmetjes en muziekjes roepen een val in het verleden op.

We eten vroeg, ik breng Laura om kwart over zes naar de trein met het ouwetje dat zijn spieren moet trainen. Hij stapt aardig mee en krijgt het voor elkaar om het hele stuk te lopen. Dat we in het bushokje even moeten wachten, is voor hem prettig genoeg om daarna weer naar huis te kunnen.

Het weekend is voorbij gevlogen: om half een stap ik de nieuwe week in.

DSC_2101bew

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *