11/12/13/14 juli. Gaande en komende gasten…

Ondanks dat ik het deze zomer zo rustig mogelijk wilde houden, hebben we tijdens deze periode toch een aantal gast-hondjes. Zaterdag gaat er een en komt de volgende, maandag is er opnieuw een hondje bij. Ik kijk de agenda door en zie dat in de dagen dat Iona haar pups verwacht er toch nog vijf logeerhondjes zullen zijn. Gelukkig zijn het allemaal honden die hier vaker zijn geweest, zelfs een tweetal dat hier geboren is. Eigenlijk maak ik me er niet zo druk om: ik doe het op mijn manier en dat werkt. 

Een van die dingen die ik op mijn manier doe, is het aanschaffen van een tweedehands roestvrijstalen tafel. Dit wilde ik al minstens zes jaar en elke zomer weer als er een invasie van hondenvoerbakken op het aanrecht verscheen. Gijs heeft herhaaldelijk de tweedehands sites afgestruind, heeft accounts geopend op diverse veilingen maar we hebben nooit een RVS tafel kunnen bemachtigen, zelfs niet toen ik er een advertorial voor had geschreven. Om de eenvoudige reden dat de tafels steeds te duur waren en ik weigerde er meer voor te betalen dan ik in mijn hoofd had. Vaker gaf Gijs aan dat ik het toch maar moest doen als ik het zo graag wilde, maar ik had een prijs in mijn hoofd die ik niet wilde overschrijden omdat ik het belachelijk vond om een paar honderd euro neer te tellen voor een gebruikte tafel.

Ook in deze vakantie-opvang-periode ben ik de tweedehands sites weer gaan aandoen. En ook dit jaar zie ik er weer verschillende staan. Een lijkt erg onopvallend omdat de foto niet echt heel goed is. Er staat geen vraagprijs bij. Ik neem persoonlijk contact met de verkoper op en doe een bod waar hij meteen op ingaat. We sluiten een deal. Een uur later wordt er tien euro meer op geboden. Ik geef aan dat ik bereid ben dat er ook voor te betalen, als ik hem maar kan overnemen. Zelfs met de tien euro extra past het prima binnen het budget dat ik er al die jaren voor wilde uitgeven.

En nu vandaag is het zover. De grote, hoge roestvrijstalen werkbank wordt gebracht en ik weet even niet waar ik hem moet neerzetten. Ben er ontzettend blij mee, voel zoals alles en alles weer dat dubbele, want wat had Gijs me er graag een gegeven. Maar hij zou deze prijs ook zoveel liever hebben gehad.

DSCN5450

Ik besluit samen met Lizzie dat Jaco de papegaai moet verhuizen. We zetten de kooi plus inhoud naast de bank, zodat hij in feite een doorzonwoning heeft. De oude, aangevreten, leren bank verplaats ik ook, de houten kleibank gaat naar het kantoor en de bedbank van daar gaat de huiskamer in en zo schuiven we met allerlei meubels om de werkbank optimaal te kunnen gebruiken.  Weer iets wat ons verder van het leven met Gijs af doet drijven.

Lizzie viert vakantie door veel uit te slapen en nog meer te lezen en ik pak de grasmaaier om de tuin kort te wieken. In feite is dat de eerste keer sinds E. het nog voor me heeft gedaan en gras en onkruid hebben zich alweer door de hele tuin geslingerd. Ik moet het nu zelf kunnen en alhoewel het geen zomer meer is en blijft miezeren, ben ik toch na een flink stuk van de middag klaar. 

DSCN5493

 

DSCN5495

Het zweet staat op mijn rug en nadat ik de maaier heb ontdaan van aarde, modder en natte plukken gras en hem weer terug in de schuur heb gezet, laat ik me in de regen in het zwembad zakken. Een half uurtje dobber ik in de nattigheid en ben dan verkwikt genoeg om de maaltijd voor Lizzie en mij te gaan bereiden. Er is bijna weer een weekend voorbij, Iona gaat de achtste week van haar dracht in. 

Zoals we af en toe met een brok in onze keel terug denken aan de zomer van 2013, of die van vorig jaar, zo zullen we over een tijd terugkijken op de zomer van 2015, waarin we alles zonder Gijs zelf deden. Van honden-opvang, tot grasmaaien, tot het kopen van een werkbank… tot het geboren zien worden van zijn nestje…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *