27 mei. Buren op de boerderij.

Het is lente! Zonnig, strakblauwe lucht, weelderig groen (zelfs te weelderig als je beseft dat het grote raam aan de voorkant van het huis dicht slibt door woekerende braamstruiken) rokjes en buiten leven. Lizzie heeft een verbrande neus en rode konen; haar sportdag was onder de plotseling felle zon. De tuindeuren staan de hele dag open, de honden liggen dan weer op de zondoorstoofde tegels, dan op de koele plavuizen in huis. Gijs is druk bezig met afrasteringen rondom de klimplanten, zodat het harige hondenvolkje niet nog eens in staat is om jarenoude planten uit te graven. De beide veulentjes die naast ons huis geboren zijn groeien als kool, zwarte Friesjes in een heldergeel weiland.  Alles is omfloerst met dat zomerse botergeel en dat roept beeldige plaatjes op.DSC_2079 (2)Sinds een paar dagen zijn er ook twee piepjonge stierkalfjes komen wonen. Aan het einde van de dag kunnen ze hun nieuwsgierigheid niet bedwingen en besluiten ze vol belangstelling naar de slootkant te komen. Ze zijn aaibaar. Laten zich ook aaien. Natuurlijk weten we niet hoe ze gaan reageren als ze straks honderden kilo’s zwaar zijn, maar voorlopig  zijn ze vriendelijk en zoeken ze aandacht. Met hun grote, natte neuzen en mooie ogen hebben ze iets ontwapenends. Toch let ik er wel op dat ik niet mijn rode jasje draag!

DSC_2117 (2)Met de buurvrouw ga ik even naar het dorp om één van haar puppen te socialiseren. Het kleine Berner Sennenhondje is zo vertederend dat kleine kinderen en grote mannen ervoor op de knieën gaan. Ze besluit dat we het mooie weer moeten vieren en neemt gebak mee, zodat we met zijn vieren koffie kunnen drinken bij ons op het veldje. Lizzie ligt op haar rug, eet een ijsje en speelt met de jonge hond. Gijs en ik geven ons over aan wat zorgeloos burengebabbel. Over in de sloot vallende honden, op te bouwen ezelonderkomens, appelbomen en seringen. Even weten waarom het ook weer zo prettig is om fijne buren te hebben. Als we tegen zes uur ieder zijn eigen kant van het huis op gaat, lijkt het alsof we een lange, vrije middag hebben gehad.

Enkele uren later zit ik opnieuw op het veld, om met een andere buurman van gedachten te wisselen. En dan realiseer ik me dat we ook hier het geluk hebben omringt te zijn door goede buren en verre vrienden.

DSC_2106 (2)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *