17 juli. Afternoon Tea en fakkeloptocht.

Het is al een vast ritueel voor de honden; na het ontbijt gaan we naar de dam zodat ze kunnen zwemmen en rennen en spelen. Het is weer zonnig, ze lopen met opgewekte zwaaistaarten naast me, Barra met zijn drijvende rubber eend. We doen wat spelletjes, ik gooi de eend in het water, Barra gaat hem apporteren en net als hij een eind van de waterkant is, horen we een immens dreigend geluid dat aanzwelt en oorverdovend tegen de bergen op ketst. Een straaljager komt laag overscheren en laat een stampende herrie achter. Barra rent geschrokken naar me toe. Net als ik hem gekalmeerd heb en ik ter afleiding zijn geliefde spelletje herhaal, komt er een tweede vliegtuig aandenderen, zo mogelijk nog lager en angstaanjagender. Het feest is over. Barra is met geen stok meer in het water te krijgen en wil alleen maar naar huis.

16-7-10

Op het veld in Cannich wordt in de grote tent een Afternoon Tea gehouden. Er staan lange, gedekte tafels, de wanden zijn met allerlei landenvlaggen en Golden Retriever Club banners versierd en E. en ik schuiven aan bij een paar kennissen. Een lekkere variatie van goed gezelschap, diverse sandwiches, grote, mollige scones met room en jam, aardbeien in chocolade wordt voorgeschoteld met als dessert een lezing door een Amerikaanse historica die de geschiedenis van het landgoed Guisachan in kaart heeft gebracht. Na afloop krijgt elke tafel een lijst met vragen over het landgoed en zijn eigenaren en honden. Tot onze verwondering eindigt onze tafel op de tweede plaats. 

17-3

Na de middag gaan we toch nog voor een paar uur naar huis om de honden te verzorgen, wat te eten en ons om te kleden. Want om 10 uur is er een fakkeloptocht naar het landgoed. 

Het is een enorme stoet van mensen met kwispelende honden die de ruim anderhalve mijl naar het “huis” loopt. Terwijl we het gebouw naderen, horen we in de verte de klanken van een doedelzak over de velden zingen. En dan ligt daar de ruïne, feeëriek verlicht door een aantal Par schijnwerpers met scrollers ervoor, zodat het gebouw steeds in een ander licht komt te staan. Gijs zou zijn goedkeuring eraan hebben gegeven. Er heerst een bijzondere sfeer, die ik eigenlijk alleen maar als “magisch” kan omschrijven. Het dierbare, vervallen gebouw is het middelpunt van de bijeenkomst. Er wordt whisky en Irn Bru geschonken, shortbread en Tablet wordt uitgedeeld en we toasten allemaal op Lord Tweedmouth die de combinatie heeft gemaakt van Nous en Belle, waaruit de eerste drie “gele retrievers” zijn geboren in 1868. En hier staan we dat met honderden mensen en Goldens te vieren, bij het huis waar het allemaal begon.

house 10

house 9Van veel aanwezige landen treedt er iemand naar voren om een woord van dank uit te spreken, of zomaar een kleine anekdote deelt met de toeschouwers. Ik merk dat er zich niemand uit Nederland meldt en bedenk wat ik zou willen zeggen als ik besluit een woordje te doen. Maar net wanneer ik moed verzamelt heb om de microfoon te vragen, wordt de bijeenkomst afgesloten. In de drukte ben ik E. verloren en na even zoeken en terug lopen naar waar we elkaar het laatst zagen, ga ik toch achter de slinger van lampjes en honden aan naar het dorp terug. Ik heb geen fakkel nodig, het is nog redelijk helder en Barra en Iona lopen kalm een paar passen voor me uit. Af en toe komt er met een zacht windje een vleug zoet kamperfoelie-parfum langs wanneer we langs de hoge struiken lopen en ik ben stil in harmonie met alles om me heen. Magisch. Sprookjesachtig. Bijzonder.

house 5

1 thought on “17 juli. Afternoon Tea en fakkeloptocht.

  1. Jos

    Wat een byzondere reis is het voor je! Hoe je het beschrijft beleef ik het ook mee!
    En Barra ach goosie die straaljagers ook.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *