27 juli Hoogzomer.

Sinds ik terug ben uit het groene en heerlijke Schotland, zucht Nederland onder een hittegolf van tropische temperaturen. De dag na mijn thuiskomst is de eerste vakantie-gast al gebracht. Daardoor staan de dagen vanaf nu in het teken van de hitte en de vakantie-opvang. Er zijn maar twee taken belangrijk: de honden koel en rustig houden Het klasje bestaat nu uit een 17 tal en heb ik hen in twee groepen verdeeld in verband met loopsheden van Skye en haar moeder, die nog steeds hier logeert. De wandelingen zijn vrijwel onmogelijk want al vroeg in de ochtend loopt de temperatuur op. De vaartjes en vennetjes staan bol van de blauw-alg, dus de honden moeten zich behelpen met de diverse kleine badjes. Ik heb er nog twee bij gekocht en dat blijkt geen overbodige luxe met zo’n grote groep waterratten.

015

 

065

 

Omdat Lizzie maandag jarig was, heb ik met mijn beide dochters in Zwolle afgesproken om elkaar daar te treffen, voordat bij mij de grote drukte losbarst. Als ik op het station aankom zie ik ze al staan, twee knappe, volwassen vrouwen, zelfstandig en onafhankelijk. Wat prachtig dat e bij mij horen! We strijken neer op een terrasje van een Bodega, waar we een koel glas Sangria bestellen en een scala aan verrukkelijke kleine tapas gerechtjes, waar we eigenlijk alle drie erg van houden. Het is een heerlijke avond samen die – net als al het goede- veel te snel voorbij is. Als ik om half elf thuis ben weet ik dat ik hier voorlopig op moet teren: de komende maand zullen dit soort uitstapjes niet zo gemakkelijk meer zijn.

Ik zet het mensen-zwembad op in de enorme hitte, moet hier en daar een scheurtje plakken en als het dan eindelijk staat en gevuld is, helpt het me door de ergste warmte heen. Het is grappig om te zien hoe interessant sommige honden het vinden; als ik in het water dobber staan er drie, vier koppen boven de rand te kijken.

37846645_2099925173412021_4993819643983429632_n

 

Dag en nacht staat de oude ventilator van Gijs te draaien. Ik herinner me hoe nodig het voor hem was om dat zuchtje wind in zijn laatste zomer te vangen en nu heb ik het apparaat weer van stal gehaald, met een lichte weemoed schoongemaakt, aangezet en niet meer uit gedaan.

En toch vind ik de hitte niet echt vervelend. Ik pas een rustig rooster toe, hoef geen boodschappen te doen nadat ik een keer naar de supermarkt ben geweest, ik hou mezelf vooral koest, des te kalmer zijn de honden. Als ik een was draai is het binnen een half uur droog en dweilen heeft niet zoveel zin als er steeds honden rechtstreeks vanuit het badje de kamer in gaan. Per dag maak ik hooguit twee wandelingen, om zes uur in de ochtend en na tien uur in de avond. Ik neem dan vier honden mee zodat er per dag acht een wandeling krijgen, maar ik merk dat er een aantal zijn voor wie zelfs dat al teveel is. Dus laat ik ze in de tuin spelen en als de zon wat minder fel is, mogen ze op het vroegere ezelveldje. Dat kan nu, dank zij het harde werken van P. en C.

Het is een merkwaardige niet onaangename, cocon-achtige situatie. Er is binnen enkele dagen een patroon ontstaan en zowel de honden als ik varen er wel bij. We zijn erg op elkaar aangewezen maar tegelijkertijd ook op elkaar ingespeeld en alleen als er iets onverwachts op het erf is, lijkt de rust een tel verstoord. Zo moet het voorlopig maar blijven, dan nemen we de hitte op de koop toe!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *