2 augustus.

Het zomert nog steeds flink door en dat maakt dat ik samen met de hondengroep een tropenrooster heb opgemaakt. We gaan er om zes uur uit en dan keert de rust tegen 10 uur weer terug. Met een kop koffie ga ik eerst de mailtjes beantwoorden die om een antwoord vragen, ik doe de reguliere bestellingen voor vlees en ander voer, noodzakelijke betalingen, ik kijk of er nog schrijfopdrachten zijn en zo ja, dan schrijf ik ze ook. Telefoontjes worden afgewerkt en dan is het de tijd waarop ik een of twee honden apart neem om te borstelen en eventueel te trimmen. Ook zijn er dagen dat er op dit tijdstip honden komen en honden gaan.

Tussen de middag lunch ik met een schaal yoghurt met veel fruit, de honden krijgen iets lekkers en daarna ga ik of boodschappen doen, of iets aan het huishouden, of allebei. Door de extreme droogte verliezen de bomen hun bladeren al en de honden hun vacht, wat ervoor zorgt dat ik niet alleen binnen moet stofzuigen, maar ook buiten moet vegen en bezemen.

De heerlijke uurtjes breken om zes uur aan als alle honden hun avondeten hebben gehad, de bakken schoongespoeld en ik me met een koel drankje in het zwembadje kan laten glijden. Verkwikt maak ik daarna iets te eten klaar; een frisse salade, een verse pizza met veel tomaat en basilicum, avocado, gevuld met koude kip, in ieder geval iets wat gemakkelijk is en vooral licht. Dat eet ik meestal in de tuin, een groot glas koud water met citroen of munt ernaast. Dan laat ik alle honden op het veld spelen, rommelen, snuffelen. De groep die in de ochtend niet heeft gewandeld, krijgt voor het naar bed gaan nog een uitje, maar het hoogtepunt voor hen lijkt toch wel dit avondspelletje. Meer nog dan de wandeling aan de riem langs het hete asfalt naar het veel te droge maisveld. Ze mogen nu niet zwemmen omdat de sloten bol staan van de algen, dus heel veel voegt het sloffende uurtje langs de velden niet toe.

Om acht uur ga ik ervoor zitten: de heerlijke Proms-concerten, rechtstreeks uit Londen op de radio. Ik neem er een boek bij, heel soms ook niet omdat de muziek te mooi is om erbij te lezen en zo nu en dan schenk ik een glaasje whisky in, wat nog een souvenir was van zowel de vakantie van H. en J. als van mezelf. Na het avondconcert ga ik met de honden wandelen die de avond-ronde moeten hebben. En dan, zo tegen half twaalf, vul ik voor de laatste keer van de dag alle waterbakken bij, geef ik alle honden nog iets lekkers voor de nacht en sluit ik voor het eerst sinds het ochtendkrieken de deuren. En open ik die van mijn slaapkamer. Als ik nog een paar letters gelezen heb, is er weer een zomerdag voorbij. Nog 29 dagen leef ik volgens dit rooster. Dan begint er een nieuwe episode, waarin ik mogelijk alleen mijn eigen roedel heb!

011

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *