12 september.

Ik word wakker van S. die de honden naar binnen roept en een stralende zon, die de heuvels in de verte groen kleurt. A. is beneden al aan het werkt en nadat Iona heeft gewandeld en gegeten drink ik met M. uitgebreid koffie en maken we een ontbijtje klaar. M.’s dochter en kleindochtertje komen bij ons zitten en we kletsen wat bij. Om tien uur zitten we in de auto en rijden door het prachtige, bijna herfstachtige Dumfries and Galloway naar Lanarkshire.

005

M. had me gisteren tijdens het eten het laatste stukje van onze route aangegeven. Omdat er geen echte straatnamen zijn en ons navigatiesysteem daar wat moeite mee heeft, vertelde ze dat – zodra we in het dorpje met de bijzondere naam Kilncadzow waren – we bij de verlaten bakkerswinkel een weggetje in moeten slaan en door moeten rijden tot een paar gebouwen waarvan die aan de straatkant met een ingestort dak. Duidelijk. Grappig genoeg zagen we ook direct de “Village bakery” met dichtgeverfde ramen, we konden het inderdaad niet missen. En het huis met het ingestorte dak ook niet. Er zijn allerlei gebouwtjes op het terrein en ik zie in het weiland aan de andere kant van het weggetje grote kennels met een stel mooie Golden Retrievers.

Nadat Iona heeft geplast, ik met de eigenaresse van Liam al het papierwerk heb doorgenomen en we elkaar foto’s van nakomelingen van de honden hebben laten zien, wordt ik naar een klein bijgebouw gebracht, waar ik Iona’s riem afdoe en Liam gebracht wordt. Het is een dekking volgens het boekje, van twee honden die ervaren zijn en we hebben ook heel duidelijk het juiste moment “te pakken” om het maar zo plastisch uit te drukken. Het is een mooi stel, Liam is in zijn eigen omgeving zo mogelijk nog imposanter dan toen ik heb de keren op een show heb zien schitteren. Als we na het hele gebeuren nog weer even in het kantoortje zitten met een kop koffie, komt de rei met het grote, mooie hoofd me zijn knuffel-aap laten zien. Hij legt zijn kop op mijn schoot en dat is precies waarvan ik zo houd. Als er inderdaad pups komen dan zal ik het nog erg moeilijk gaan krijgen, want een zoon van deze knappe hond is hoogstwaarschijnlijk ook een aanwinst voor mijn kennel.

liam

Op de terugweg ligt Iona rustig in de achterbak en we rijden door naar Castle Douglas, omdat ik boodschappen voor het avondeten wil doen. A. blijft in de auto zitten zodat ze nog wat mails kan bekijken en ik haal allerlei ingredi├źnten waarmee ik hopelijk voor elk wat wils kan maken, want M. is vegetarisch en er komen twee dames van de Schotse vriendinnengroep. Die zijn er een half uurtje nadat wij thuis zijn. Ondanks dat ik hen van de zomer had gezien is er genoeg bij te praten. We hebben een gezellige avond met zijn allen en als ik om half een mijn bed in rol, kijk ik terug op een zeer welbestede en mooie dag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *