15 september.. op de basis retour.

Goed uitgerust word ik wakker door de wekker ondanks dat ik bovenin het stapelbed sliep en het schip zo nu en dan behoorlijk deinde. De matrassen zijn zo goed dat ook A. beter heeft geslapen en vrijwel pijnloos wakker is geworden. Als eerste ga ik naar Iona toe. Net als gisterenavond is ook deze steward niet bijster vriendelijk en lijkt niet blij te zijn met zijn taak, dus ik neem mijn kans waar en loop zelf door een zware deur het dek op. Ze doet een plas en is duidelijk opgelucht, loopt daarna vrolijk weer met me mee naar de auto. Een vroege schoonmaker ziet me bij de deur van het autodek proberen hem open te schuiven en lijkt boos: ik mag dat zelf niet doen. Als ik aangeef dat de steward bij de auto is, wordt hij nog ge├»rriteerder: “He has to accompany you..” zegt hij knorrig, maar opent met zijn sleutel uiteindelijk de deur voor me.

Nadat ik me gedoucht heb, gaan we terug naar het rustige dek waar ook een koffie-hoek is. We vinden een prettig plekje aan het raam en ik haal jus d’orange, koffie en croissants. We kopen allebei een uurtje WIFI zodat A. nog wat e-mails kan bekijken en ik enkele berichtjes naar thuis kan sturen. Het is prachtig weer en de zee is nu kalm, dus eigenlijk slaan we een aangename paar uurtjes stuk.

bijna thuis

Wanneer we de haven van Ijmuiden naderen gaan we onze koffers halen en wachten we in de drukte totdat we naar onze auto mogen. Ook nu weer moeten we lang wachten eer we daadwerkelijk het schip kunnen verlaten maar ik haal Iona uit de auto en we kletsen wat met een stel medepassagiers over hun rondreis door Schotland.

Eenmaal van de boot af worden we direct naar de douane geloodst en rijden we binnen enkele minuten al naar het strand waar we Iona laten lopen. Het is heerlijk weer en ze geniet zichtbaar van de vrijheid, het zand, de wind en de zee. Het is een goede afsluiting van haar avontuur.

029

 

027036Ruim anderhalf uur later zijn we thuis. A. helpt me met het uitladen van mijn spullen en dan knuffelen we elkaar, ze wil meteen door, terug naar haar eigen huis, haar eigen hondjes en vanzelfsprekend haar eigen leven.

Mijn roedel honden begroet me enthousiast, ze zijn vrolijk en zien er tevreden uit, mijn huis is schoon, het erf opnieuw bijgewerkt, P. en haar moeder hebben weer zo liefdevol voor alles gezorgd dat het me ontroert. Nadat ik alles heb opgeruimd en de eerste was staat te draaien valt de stilte over me heen. De reis is definitief voorbij. Nu gaan we de periode van afwachten in en kan ik niet anders dan innig dankbaar zijn voor alles wat me deze week weer door dierbare vrienden en lieve kennissen gegeven is. Hoe eenzaam het ook is om na een intensieve week weer alleen te zijn, het is goed zo. Herinneringen zijn gemaakt en hopelijk ook een mooi nest pups!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *